Home
Home Inschrijven Vorige edities 11de Grote Prijs Impressies Contact
 
 
Lied
Gedicht

Gedicht (Kris Verellen)

Welkom hier ter plekke in Oud-Berchem, omringd door de Heilige Hubertus en door Onze-Lieve-Vrouw-van-Turckeyen en onze districtraad/tsvoorzitter, hier ter plekke waar de aarde ontstaan is met al zijn silex en siliconen, en waar het leven de mensheid werd ingeblazen.

Wij wensen de deelnemers slagkracht in hun noeste slavenwerk.

Sommige kisten zijn als praalwagens, als spiegels der zedigheid, bij anderen zal uw geoefend oog alsnog enige wulpsheid kunnen ontwaren.

Kinderen, houdt uw ouders bij de hand, heilige Hubertus en Onze-Lieve-Vrouw-van-Turckeyen staat ons bij, laat de goede geesten van de Bakkerstraat en de Lange Sint-Jacobsstraat herleven en hun goedertierenheid over onze hoofden uitstrooien als zoete vlokken pitabrood.

Deelnemers, pas ten strengste op voor spookrijders, overstekend wild, en ter hoogte van onze eigenste Sint-Hubertuskerk ook voor onverhoedse bruiloften, uitvaarten of mogelijkerwijs andere partijen.

Merk de rust die de aanstaande mededingers nemen om van hun verspilde krachten tijdens de opwarmingsronden te herstellen, de bescherming oproepend over hun spieren, gewrichten, organen en het endoplasmatisch reticulum in alle hunner cellen en die van hun bloedverwanten, sponsors, vrienden én vijanden, geestelijke én wereldlijke dichteroverheden;

Want wie is er op weg om de eerste naoorlogse Oud-Berchemse zeepsmoel te worden ?

Zij zijn allen vastbesloten liever alles te verliezen en alles te lijden dan de Universele Zeepkistenwetten te overtreden die gelden van Smyrna tot Marseille, en verder tot in Berchem en zo voortgaande tot in Québec, Saint-Pierre et Miquelon en dan via het schiereiland Labrador de ijskoude poolcirkel in.

Deze race die als een nieuw Berchems heelal uit het niets is voortgebracht.

Zij hebben een mond en spreken, zij hebben oren en horen, zij hebben voeten waarmee zij lopen en gaan en een keel waarmee zij woeste, kribbige krijgerskreten uitstoten.

De dagen en de zeepkisten vervliegen hier als schaduwen. Oud-Berchem, sidder op uwe grondvesten. Heilige Hubertus en Onze-Lieve-Vrouw-van-Turckeyen, burgers en districtraadsleden allerhande, maak hen den weg bekend welke zij moeten bewandelen.

Geen lichtvaardig oordeel, versmading, haat, afgunst, wraakzucht, twist, gramschap, verwensingen, scheldwoorden, laster, bespottingen, valse beschuldigingen, geen schade toegebracht aan goederen of aan den goede naam, slecht voorbeeld, ergernis, gebrek aan eerbied, gehoorzaamheid, liefde en getrouwheid, geen ogen door het geduchte wenen en huilen verduisterd, en niemand misleid door de uiteindelijk misschien toch niet zó goede goegemeente…maar oppassen toch wel, mechanischerwijze, voor enige nalatigheid en verzuim en al dan niet vrijwillige verstrooidheid, gekoppeld aan een manifest gebrek aan vertrouwen in zichzelve en de medebuigzaamheid en veerkracht van de Oud-Berchemse dallestenen en peklagen.

Merk de doorborende schichten, de remontes die tot boven aller hoofden uitwassen, de lendenen vervuld met bedrieglijkheden en potentiële verschalkingsstrategieën.

Als een pelikaan in de woestijn, als een eenzame mus op het dak, het gebeente aan het vlees verkleefd.

Nabij zij de moeder aller ontvlezing …

naar boven